در انتهای شب

سریال در انتهای شب (At The End of The Night) سریالی اجتماعی، درام، عاشقانه، پلیسی و خانوادگی به کارگردانی آیدا پناهنده، تهیه‌کنندگی محمد یمینی و نویسندگی مشترک آیدا پناهنده و ارسلان امیری، در شبکه نمایش خانگی محصول سال ۱۴۰۳ است؛ سریال در انتهای شب اولین سریال آیدا پناهنده در شبکه نمایش خانگی است که قرار است در ۹ قسمت به صورت هفتگی مهمان خانه‌ها باشد؛ بزرگترین زیان وضعیت سیاسی اقتصادی جامعه را می‌توان در درون شخصیت‌های زوج در انتهای شب مشاهده کرد؛ شخصیت‌هایی که مستعد سقوط فردی و اجتماعی‌اند؛ آدم‌هایی که با دلیل و بی‌دلیل می‌خواهند از تاوان زیستن شانه خالی کنند، می‌خواهند از سرباری به سربازی برسند، شریک جرم بگیرند و بهانه‌ها را تقسیم کنند چون اضطراب سقوط، اضطراب نجات می‌آورد؛ این ازدواج عاشقانه و آن جدایی صریحانه نشان می‌دهد که نفس زندگی، همزمان رحمت و لعنت است؛ بحران‌های روزمره‌ بهنام و ماهی، این زوج حاشیه‌نشین طبقه متوسط را وادار می‌کند که به طور دائم در مرز درد کشیدن و درک نشدن، زندگی پر از اضطراب را تجربه کنند؛ آن‌ها حتی برای خرید قهوه‌ساز بی‌ارزشی در ساحت زندگی مراقب و نگران هزینه و آینده‌اند، زوجی که بیش از هر چیز یک وجود مضطربند با کلکسیونی از آرزوهای قشنگ بر بادرفته! دراین وضعیت غیرمعمول توقعات شعله‌ور می‌شود، من و تو مرزبندی می‌شود؛ احترام‍های مرسوم غیرمرسوم می‌شود، چراکه انسان مضطرب خود را یک بیمار مقدس می‌داند که برای جلوگیری از سقوط به هر کاری چنگ می‌زند؛ این وجود انباشته از اضطراب و ناامیدی و یاس، زندگی و زیست آن‌ها را میان‌مایه کرده است؛ ماهی زنی خسته و مغروق در مشکلات زندگی زناشویی است که با چالش‌های دردآور روزانه مانوس است؛ دغدغه او این است؛ آیا قادرم زندگی را حفظ کنم، چگونه سرپناه داشته باشم، چگونه دخل و خرج را کنترل کنم و چگونه آینده فرزندم را مدیریت کنم؟ و بهنام که اگر نمی‌تواند سازگار و همسو با زنش باشد شاید به علت نقصی است که در رفتار و فلسفه‌ خاص او هست، خواسته‌هایی که گاه حق ابتدایی یک هنرمند چون اوست؛ قصه در انتهای شب، قصه اپیدمی و روزمره و مکرر ماست؛ گویی سختی‌ها لزوما آدمی را بهتر نخواهد کرد؛ مشقاتی که این زوج نمونه خروار را، تلخ‌تر، زمخت‌تر، خسته‌تر و فرسوده‌تر ساخته است که با هر تلنگر و صدایی به‌هم می‌ریزند؛ این زیست وابسته به حداقل نیازهای زندگی، چه کرده با این عشق که اکنون شیفتگی به این جهان و زندگی را ربوده است؛ چه شده که خانواده‌ای که عاشقانه تشکیل زندگی داده‌اند اکنون به فروپاشی و طلاق رسیده‌اند، طلاقی که فقط پایان زندگی متاهلی نیست، آغاز تخریب آینده فرزند، میل به تنهایی، میل به خشونت، میل به دوری از دیگران، میل به بی اعتمادی است؛ شروع انباشته‌گی از ناکامی و حسرت است، آغاز واکنش‌های انتحاری است، شروع زیر پا گذاشتن معیار و اندیشه‌های انسانی است، آغاز فروش تعلقات و دلبستگی‌هاست؛ بهنام در انتهای شب حتی پس از جدایی هم درگیر همان روزمرگی‌ها و تنگناهای اقتصادی است، او تصمیم می‌گیرد تابلو هنری استادش را بفروشد چون دیگری چیز با ارزشی برای داشتن ندارد و نمی‌خواهد داشته باشد و این آغاز یک جنایت ناخواسته و غیرعمد است